Við systkinin og fylgifiskar erum búin að ljúga að mömmu og pabba í heilan mánuð til að fá þau til að taka 12. apríl frá. Í gær þegar kom að þessum degi var mamma viss um að Bobbý væri að koma til landsins og við ætluðum að setja upp hringa og var meira að segja búin að skella í einn kornflexmarens. Dagurinn snérist samt um þau tvö því þau eiga 30 ára brúðkaupsafmæli seinna í mánuðnum, og vorum við búin að plana stífa dagskrá yfir daginn sem átti að enda á stórri veislu þeim til heiðurs. Við byrjuðum á að  borða morgun mat úr bakaríinu við Brúna, og svo var farið í keilu þar sem við leyfðum pabba að vinna svo hann yrði glaður restina af deginum (eða ég vil segja söguna þannig). Svo var það ís í hádeginu, og mömmu sagt að fara í föt sem auðvelt væri að fara úr, en pabba sagt að fara í hlý föt. Pabbi fór svo í útsýnisflug með Sigga Stein, og mamma var send í förðun, og voru þau bæði mjög ánægð með sitt. Held alla vega að hvorugt hefði viljað skipta.
Eftir það voru þau drifin heim og í sparifötin og þeim sagt að við ætluðum fínt út að borða um kvöldið, en fyrst færum við niður á Hjálpræðisher í SingStar. Skýringin á því var að það væri miklu skemmtilegra að gera þetta með alvöru hljóðkerfi og á stórum skjá. Við vorum hins vegar búin að skreyta salinn rosa fallega og gera allt klárt, baka fullt af kökum og fá hálfa ættina til að baka með okkur. Svo stóðu allir tilbúnir með eplasæder í plaststaupum og ætluðu að skála þegar þau kæmu inn tilbúin til að fara í SingStar. Mömmu brá hins vegar svo mikið þegar hún opnaði hurðina og sá að það var fullt af fólki inni að hún skellti henni aftur. Hún fattaði samt á meðan hún var að skella að hún þekkti allt þetta fólk svo hún opnaði hurðina aftur, en þá voru allir hlæjandi í stað þess að skála voða fínt.
Veislan var síðan voða fín,með fullt af góðum veitingum, söngatriðum frá okkur og ræðum frá snilldar ræðumönnum, svo þetta lukkaðist allt rosa vel. En það er alla vega nóg til af kökum ennþá. Svo vildi svo vel til að pabbi gat fengið lánað skautasvellið um kvöldið svo hluti af veislugestunum mætti í krullu um kvöldið. Alveg frábær dagur sem sagt og mamma og pabbi í skýjunum.

En ég ætla að setja inn textana af lögunum sem voru sungin um þau fyrir þá sem hafa á því áhuga:

Lag. Grásleppu Gvendur.

Mamma hún var hálft í hvoru hippi
að heiman þó að sjaldan greyið slippi.
Eitt sinn fór hún ein á rall
í Árskógi var dansi ball.
Og hjá pabba allt þá fór að vonum
hann eitthvað var, að líta eftir konum.

Hann pabbi okkar mömmu þarna mætti
já, mikið skeður oft í fyrsta þætti.
Út á gólfið óðu þar
þá urðu miklar sviptingar.
En ekki fundu alltaf réttu sporin
eins og litlu, kálfarnir á vorin.

Hann pabbi fór í polkanum í splitti
prúðbúinn með barta oní mitti.
Og í  buxum útvíðum
af útsölu hjá Sigga Gumm.
Og  skálmarnar þær urðu eins og poki
hann aðeins minnt´á,  vindmyllu í roki.

Hún mamma gamla engdist upp og niður
og þá skullu saman hné og kviður.
Ekki mikið af sér dró
örara nú hjartað sló.
Hún í sælu alveg þarna undi
eins og væri stödd, á miðilsfundi.

Þau urðu pínu stöm í lokalagi
líkt og sokkar hvor af sínu tagi.
En síðan lögðu kinn við kinn
kossinn fyrsti datt svo inn.
Ó, það var svo óskaplega gaman
eftir þetta, hafa búið saman.

Já, upp úr þessu byrjuðu að búa
það blessaðist nú alveg, því má trúa.
Ekki mikið var um vörn
það voru fljót að koma börn.
Og það alveg ágætlega gengur
í upphafi þá fæddist,  lítill drengur.

Hann Siggi bróðir sáralítið segir
svo kom  Hulda, sem að aldrei þegir.
Á Valdísi út og inn
alltaf gengur munnurinn.
Hún Ásta þekkir ekki undirgefni
sú eina sem að talar,  upp úr svefni.

Pabbi og mamma  máttu mikið vinna
því mikið þurfti börnunum að sinna.
Og fljótlega þau fundu þar
hvað frekar voru systurnar.
Og sparnaðinn þau snemma máttu meta
því mikið þurftu, krakkarnir að éta.

Þau handlaginn í eðli sínu eru
og að smíðum fljótlega þau snéru.
En ég bara ekki skil
hvað ótal margt þau búa til.
Og um það eru sagðar margar sögur
hvað systkinin, þau eru líka fögur.

En mamma og pabbi  áttu oft í brasi
er unga fólkið vaxa tók úr grasi.
Keyra þurfti út um allt
oft var hríð og líka kalt.
Þá Siggi stundum sat og lét sig dreyma
en systurnar, þær voru sjaldan heima.

Nú gömlu hjónin eldast ofurlítið
já,  okkur finnst það vera pínu skrýtið.
Á útlitinu allvel sér
að æskan burtu farin er.
Af hrukkum eru heltekin í framan
hugsið ykkur, hvað þetta er gaman.
 

Og alla daga eru þau að spara
því aurarnir í krakkagreyin fara.
En ef þau taka eitthvert frí
þau  æða suðr´ á Kanarí.
Þar segjast borða svakastóra krabba
og sólin skín, á höfuðið á pabba.

Bráðum verða  þau  svo amma og afi
á því er ei nokkur minnsti vafi.
Það gæti orðið gaman hér
er gömlu hjónin sleppa sér.
Þá amma gamla allt mun á sig leggja
og afi  gamli, byrjar þá að hneggja.
 

Já, það er ljúft að láta sig nú dreyma
hvað lífið það var gott, hjá ykkur heima.
Í guðs ótta og góðum sið
gekk nú jafnan uppeldið.
En vissulega var þá önnur öldin
við oftast lásum,  bænirnar á kvöldin.

Hamingjan hún hossa ykkur megi
hér á þessum yndislega degi.
Þó að margt sé ykkur að
við ætlum ekki að ræða það.
Að endingu við ætlum bara að þakka
hvað eignuðust þið,  dásamlega krakka.

Þetta samdi að sjálfsögðu Pálmi frændi, enda orðin hefð fyrir því að hafa samband við hann þegar mikið liggur við:)

Svo er hitt lagið við mama mía með ABBA, því mamma var mikill aðdáandi sem unglingur.

Næstum því eru liðin þrjátíu ár
Síðan þau voru með jafnsítt hár
Pabbi með skegg
Mamma mjó sem skaft
Borðuðu egg
Og drukku saft
Á Eyrinni
Eða pylsu úr Leirunni

Þau voru hipp og kúl og ótrúlega sæl
Í útvíðum og blómakjól með hippa stæl

Oúoó
Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið
Svana og Jón eru hörkuhjón
Jahá vel af sér vikið

Amma vildi ei trúa
Er þau fóru'að búa
Að pabbi myndi giftast mömmu

Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið

Næstum því eru liðin þrjátíu ár...

 
Oúoh
Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið
Svana og Jón eru hörkuhjón
Jahá vel af sér vikið

Þau hafa elst vel en mikið
Gráu hárin og spikið
Eiga eftir að koma seinna

Svana og Jón (x2)

Góð eru hvort við annað
Og það hafa sannað
Að ástin lifir ævinlega

Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið