Atvinnuleit er erfitt fyrirbæri. Ég er búin að gefast upp. Er bara hætt að leita að kennaravinnu. Ég verð bara á leikskólanum að skipta á kúkableyjum og hugga organdi börn alla vega næsta árið.

Ég fékk í gær loksins viðtal í skóla. Það var í Hellerup skóla, og ég var virkilega farin að hlakka til að fara í viðtalið. Leist vel á skólann út frá heimasíðunni, staðsetningin er betri en flestir aðrir vinnustaðir sem mér hefur staðið til boða, og ég var með miklar væntingar og vonaði innilega að ég fengi vinnuna.

Áður en ég lagði af stað í viðtalið fékk ég svo símtal um að ég þyrfti ekki að mæta, það væri búið að ráða í stöðuna. Þvílík höfnun, þau nenntu ekki einu sinni að ræða við mig áður en þau tækju lokaákvörðun. Kom einhver súperdúper kennari inn til þeirra og var ráðinn á staðnum eða hvað??
Hvert bréf sem segir að maður hafi því miður ekki fengið viðtal, eða að þegar sé búið að ráða í stöðuna, er erfitt. En kannski tek ég þessu allt of persónulega...

Ég á líka ábyggilega eftir að venjast þessu á leikskólanum, og ég ræði launin á morgun, svo vonandi verður það bara gott. Svo er þetta nú ekki slæm æfing áður en ég þarf að sinna mínum eigin börnum:)

En ég er farin að læra undir dönskupróf sem ég er að fara í eftir 3 tíma. Eins gott að standa sig í dönskunni svo ég fái einhvern tímann vinnu.

Hilsen

Í Danmörku geta konur sem telja sig þess þurfa, fengið kvensjúkdómalækni til að koma fyrir gervi meyjarhafti hjá sér fyrir brúðkaupsnóttina. Þetta er gert svo þær geti sýnt blóð í lakinu morguninn eftir, og þar með "sannað" að þær séu hreinar meyjar. Sveitafélögin borga fyrir þessar aðgerðir, þar sem að þær geta verið til þess að koma í veg fyrir ærumorð!

Hér er hægt að lesa fréttina af Politiken.

En ég spyr nú bara, er ekki verið að koma í veg fyrir vandann með pínu undarlegum hætti. Hvernig væri að kenna ærumorðingjunum vestræna siðfræði? Mér finnst allt gott við það að reyna að koma í veg fyrir ærumorð, og leifa stúlkunum sem hingað flytja að lifa vestrænu lífi. En það hlýtur að vera til önnur leið en að koma fyrir gervi meyjarhöftum í löggöngum þessara kvenna...

Nýjustu fréttir af vinnu: Ég byrja á leikskólanum á mánudaginn og verð alla vega í sumarafleysingum, en þarf ekki að ákveða með framhaldið fyrr en búið er að finna út hvernig launin verða. S.s. hvað ég fæ mikið af mínu námi metið sem leikskólakennaranám til að vera á sömu launum og leikskólakennarar.
En svo ætla ég líka að reyna að fara að komast að því hvort ég fái e-ð meira í skólanum í Ballerup. Ég var á sumargleði þar í gær með starfsfólkinu og það var svo gaman að mig langar ekki að hætta:)

En annars er ekkert nýtt. Er bara að deyja úr leti þessa dagana og hef verið að stunda tölvuleikinn Luxor stíft síðustu daga, sem bitnar á dönskulærdómi. En ég er einmitt að fara í dönskupróf á mánudag og miðvikudag, og byrja svo næsta námskeið strax í vikunni þar á eftir. En já sjálfsstjórnin er sem sagt enginn og haga ég mér eins og það að klára leikinn sé það mikilvægasta í lífi mínu. Takk mamma og pabbi, ég veit þetta kemur frá ykkur;)

Best að fara að halda áfram, ég frétti nefnilega að pabbi væri kominn lengra en ég í leiknum, og það gengur auðvitað ekki!

hilsen

Þá er ég loksins orðin kennari. Mjög ánægð með útskriftardaginn og ferðina til Íslands þó ég hefði viljað vera mikið lengur. Við vorum að velta fyrir okkur hvort við ættum að reyna að hitta einhvern í hádegismat á mánudaginn áður en við fórum í flug, en fannst það pínu tæpt svo við slepptum því. Við stoppuðum líka mjög stutt hjá Rakel og Elfari að kíkja á glænýju prinsessuna þeirra. Þegar við vorum svo nánast búin að hlaupa frá Birkiásnum með töskurnar okkar til að ná rútunni kl hálf 1, búin að koma okkur fyrir og tékka hvort við værum ekki örugglega með allt með okkur, föttuðum við að flugið var einum tíma seinna en við héldum. Það var kl hálf 4 en ekki hálf 3. En það gaf okkur alveg auka klukkutíma í fríhöfninni, sem varð til þess að ég fór loksins í sjónmælingu og keypti mér ný gleraugu. Enda kominn tími til, gömlu voru orðin ónýt af rispum, og búið að vera mjög lengi erfitt að nota þau.

Í gær héldum við svo upp á 17. júní með þjóðlegum hætti. Borðuðum upphitaðan ora fiskibúðing úr dós í hádeginu, og mjólkurgraut með slátri í kvöldmatinn. ummmm.
Annars var ég svo þreytt eftir ferðalagið, og eftir að hafa farið full seint að sofa á mánudag miðað við hvað ég vaknaði snemma, svo það varð eitthvað lítið úr deginum hjá okkur. Nema að ég fékk boð í atvinnuviðtal á föstudag, í vinnu sem er svipuð þeirri sem ég var í í Oxford. Ef ég fæ vinnuna verð ég kontakt-persóna fyrir einn eða fleiri vistmann (eða konu) í íbúðasamfélagi fyrir fólk með andleg vandamal. Deildin sem ég verð þá við sér um sjálfsmorðslanganir og að vinna úr misnotkun. Ég er samt alveg á báðum áttum hvort ég eigi að fara aftur út í eitthvað svona. Þetta er ótrúlega gefandi, og ég er góð í svona vinnu, en þetta getur verið svo ótrúlega erfitt andlega suma daga. En ég held að ef mér verði boðin vinna og sæmileg laun taki ég henni.

En svo er Bobbý að fara til Grænlands á morgun:( Mér finnst hann alltaf vera nýkomin eða alveg að fara, og er að breytast í leiðinlegustu manneskju í heimi sem vill bara vera alein með kærastanum sínum heima að kúra. En þetta hlýtur að fara að venjast.
Svo er dönskupróf hjá mér í dag, á mánudaginn og næsta miðvikudag. Og ég sem hélt ég væri hætt að læra!!

En ég ætla að leggjast aftur upp í rúm fyrst nemandi minn ákvað að mæta ekki í dag.

Hasta la pronto!
Hulda

Ég er pínu súr í dag! Ég spurði nemanda minn í seinustu viku, þar sem hún hefur verið að mæta mjög illa undanfarið, hvort hún ætlaði örugglega að mæta alla þessa viku. Ef hún hefði ekki ætlað að mæta ætlaði ég nefnilega til Íslands á sunnudaginn með Bobbý, en ekki bara á annað kvöld. Ég talaði við hana aftur á mánudaginn og við ákváðum hvað við ætluðum að gera daginn eftir og ég mætti því í gær, örþreytt enda alveg komin úr æfingu við að vakna svona snemma á morgnanna. Gellan mætti þá bara ekki, engin skilaboð til mín eða skólans af hverju, og svo svaraði hún ekki síma. Skólastjórinn var kominn í málið og farinn að ræða við heimilið sem hún býr á, og hún lofaði að mæta í dag og við ætluðum að ræða málin. Ég mætti aftur dauðþreytt í morgun, en stúlkan lét ekki sjá sig. Ég hringdi í tengiliðinn hennar hjá heimilinu og hún kannaði málið, jú hún hafði lagt af stað í skólann í morgunn svo allir héldu að hún væri þar, en hún hafði hvorki mætt í skólann né farið aftur heim, svo enginn veit hvert hún fór. Ég var síðan að fá að vita að hún mætir heldur ekki á morgun, svo ég hefði getað farið til Íslands á sunnudaginn með Bobbý, og núna kostar 15 þúsund að breyta miða til að koma sólahring fyrr, svo ég hef ekki efni á því!
En það verður að hafa það, ég kem til Íslands á morgun, og útskrifast á laugardaginn og fer svo aftur út á mánudaginn.

Svo fæ ég vonandi að heyra eitthvað meira um vinnur í næstu viku. En reyndar á að loka öllum leikskólum í næstu viku ef ekki verður búið að leysa úr kjarabaráttu leikskólakennara, svo ég fæ ekki þá vinnu fyrr en þeir opna aftur í fyrsta lagi:( En skólastjórinn þar sem ég vinn er líka að bíða eftir svörum frá sveitafélaginu hvort hann megi fastráða fleiri við skólann, og þá fæ ég líklega stöðu þar. En hann vissi hvorki hvenær svör bærust eða hver þau yrðu svo hann sagði mér að taka vinnu sem mér byðist þangað til, og svo gæti ég þá bara sagt upp ef mig langaði meira að vinna hjá þeim:)
En svo er ég líka að fara á sumargleði kennara í skólanum í næstu viku, ekki seinna vænna að kynnast liðinu ef ég verð núþegar hætt þegar ég mæti á Sommer frokost.

En jæja það er best að fara að gera eitthvað gáfulegra en að hanga í tölvunni.
Sjáumst heima, eða heyrumst!
Hilsen
Hulda

Við sitjum hér sveitt fyrir framan tölvurnar að deyja úr hita og getum ekki heldur verið úti vegna sterkrar sólar í hádeginu. Það er bara eins og maður sé í heitu löndunum.
Yfir 20 stiga hiti daglega og steikjandi sól. Ekki slæmt! Ég væri ábyggilega orðin þeldökk ef ég tæki almennilega lit.

En annars er margt búið að gerast síðan ég bloggaði síðast, svo ég held það verði að vera á punktaformi svo einhver nenni að lesa það allt.

• Við héldum Euro-partý bæði í forkeppninni og aðalkeppninni, Bobbý til mikillar gleði.
• mamma og pabbi komu svo til okkar 25. maí og voru í viku, og við gerðum ótrúlega margt skemmtilegt. Takk fyrir komuna :)
• Ég fékk seinustu einkunn, og er búin að ná öllu. Ótrúlega ánægð með sjálfa mig, enda einkunnirnar vonum framar þessa önnina, með hvorki meira né minna en þrjár 9-ur. Alls ekki svo vitlaus stelpan!
  
• En ég er enn að leita að kjól til að útskrifast í. Hef ekki fundið neinn sem passar, þar sem kjólar í tískubúðunum virðast vera hannaðir eingöngu fyrir mjóar stelpur með engin brjóst. Það er ekki leið til að bæta sjálfsmatið að fara búð úr búð og komast að því að XL er alls staðar of lítið :(
• Ég sá geggjað flottan appelsínugulan kjól í glugga þegar við vorum að keyra með mömmu og pabba, og allt var stöðvað og allir stukku út að skoða kjólinn sem var btw mjög flottur. Verðið var hins vegar ekki eins skemmtilegt. 8000 danskar krónur. Fúlt að vera ekki milli!
• Ég fór í klippingu í gær sem kostaði meira en mánaðarlaunin mín. En það er reyndar margt dýrara en seinustu mánaðarlaun hjá mér, þar sem að ég vann ekki nema 2 daga, því minn yndislegi nemandi sér sér svo sjaldan fært að mæta í skólann.
  
• Ég er að fara í atvinnuviðtal á mánudaginn í leikskóla, og vona bara að ég fái vinnuna, og fái laun sem leikskólakennari eða kennari, en ekki sem ófaglærð. (veit nefnilega ekki hvernig það er hér þegar kennarar vinna vinnu leikskóla kennara, því námið liggur ekki eins mikið saman og á íslandi)
• Bobbý fór á mánudaginn og heimsótti tvö ljósafyrirtæki til að athuga með smá aukavinnu þegar hann kemur heim í löng frí. Hann var beðinn að mæta strax á þriðjudag í smá verkefni. Hann vann síðan allan þriðjudaginn og fram á kvöld og aftur allan miðvikudaginn til kl 6. Alveg eins og ljósavinnan á Íslandi. Verkefni sem eiga að vera hálfur vinnudagur verða 24 tíma vinna. En þegar ég sit heima atvinnulaus i sólbaði er líka eins gott að einhver vinni fyrir okkur!! Duglegur kalllinn!
• Við fórum í grill í gær til Agnesar og Rutgers vina okkar. Þau trúlofuðu sig um helgina og eru að plana brúðkaup, eins og svo ótrúlega margir aðrir. Við erum boðin í 2 brúðkaup á Íslandi í sumar, en það er ekki víst að við náum að mæta í þau, sem er leiðinlegt.
  
• Bobbý fer til Íslands á mánudaginn að vinna í nokkra daga, og ég kem svo til Íslands á fimmtudagskvöldið eftir það og við brunum norður á föstudeginum. Útskriftin mín er svo á laugardeginum, og við förum suður aftur á sunnudagskvöld og út á mánudag. Stutt stopp sem sagt!  En ég verð að sinna þessari litlu vinnu sem ég hef, og dönskunáminu að sjálfsögðu!

En jæja nú ætla ég að fara að pakka í strandtöskuna. Við ætlum að nota fyrri þjóðhátíðardaginn okkar í þessum mánuði til að liggja á ströndinni með ís og hafa það gott. Koma svo heim og baka pönsur og horfa á bíómyndir! Ljúft líf hér í Köben:)

Hafið það gott
Hilsen
Hulda

Litla systir mín, já pínu litla systir mín hún Ásta, er orðin 19 ára í dag. Ótrúlega líður tíminn hratt, og voðalega hlýt ég að vera orðin gömul! Mér finnst alla vega ekkert langt síðan ég var að passa hana, og hún leit alveg ótrúlega mikið upp til mín og vildi vera eins og ég. Núna er það að snúast við...held hún hálf vorkenni mér fyrir aukaspikið, hrukkurnar og gráu hárin á meðan ég dauðöfunda hana fyrir að vera svona mikil gella! En það verður að hafa það :)
En þetta verður líka gleðidagur fyrir mig! Bobbý minn er að koma heim og fer ekki út til Grænlands aftur fyrr en eftir tæpan mánuð! JEIJ JEIJ JEIJ! Þvílík hamingja á þessu heimili í dag!

En annars fór ég í dönskuskólann í gær og leiddist pínu meðan hinir nemendurnir voru að glósa selvom, elever og bagved og önnur orð sem ég lærði líklega í 7. bekk. En það var farið vel í nokkur grunn framburðaratriði sem ég hafði aldrei lært, eða man alla vega ekki eftir að hafa lært, og mér fannst ég læra helling af því. Var að lesa upphátt fyrir sjálfa mig áðan (alltaf að æfa framburðinn sko) og fannst mér bara hafa farið fram eftir fyrsta daginn. Enda er ég búin að læra að láta hálfa setningu hljóma sem eitt langt hljóð...

En ég veit ekki alveg hvernig er með þessa vinnu mína, ég er búin að vera 2 vikur í Danmörku í dag, og búin að kenna einn dag, því þegar nemandinn minn er ekki í prófi er hún heima að læra fyrir próf eða heima veik! Verst að vera á tímakaupi núna, og fá þá ekkert borgað. En ég hef þá bara meiri tíma til að baka og gera kósý áður en Bobbý minn mætir í kvöld:)

Hasta la vista

Nú er loksins allt að gerast.

• Ég byrja á dönskunámskeiðinu á mánudaginn
• Ég er búin að sækja um vinnu í 5 skólum, einum leikskóla, og sumar/aukavinnu á veitingastað.
• Ég er búin að fá staðfestingu frá einum skóla að umsókn sé móttekin, og mail frá veitingastaðnum um að við getum rætt um atvinnuviðtal ef ég vilji hlutastarf.
• Ég heyrði stelpu í gær tala um að hafa keypt sér hjól á 1000kr svo ég spurði hvar og er á leiðinni þangað að kaupa mér hjól.
• Ég er búin að fá þriðju einkunn, það var fyrir íslensku og var 8. Nú er það bara heimspekin og lokaritgerðin sem ég á eftir að fá út úr.
• Bobbý kemur líklega heim í næstu viku.
• Mamma og pabbi koma í heimsókn eftir viku.
• Svo er ég bara á fullu að skoða fasteignablöðin þegar ég er ekki í sólbaði eða að sækja um vinnur.

Þannig að eftir ár ættum við að vera bæði í góðri fastri vinnu, í eigin húsnæði og þá á bara eftir að unga út börnum í öll aukaherbergin sem ég vil hafa:)

En ég er farin að kaupa mér hjól.

Hilsen

Ég átti ótrúlega góðan dag ein með sjálfri mér þrátt fyrir allt sem á hefur gengið.

Ég ákvað að labba niður í miðbæ (það er samt eiginlega ekkert niður neitt), því ég ætlaði að kaupa 30 daga passa í lestarnar og strætóana. Ég fann hvergi passamynd hér heima sem ég var annars viss um að eiga, svo ég lagði af stað í þeirri von að finna passamyndasjálfsala. Þeir eru víst ekki á hverju strái hér, og ekki í verslunarmiðstöðum eins og algengt er heima á Íslandi. Ég var því mjög glöð þegar ég gekk fram hjá skilti í Christjánshöfn sem sagði Passamyndir á 2 mínútum. Ég skellti mér inn, og mér til mikillar undrunar var þetta sjoppa sem seldi allt. Indverjasjoppa, eins og flestir íslendingar kalla það, en ég komst að því að eigandinn var ekki frá Indlandi heldur einhverju öðru landi sem ég man ekki hvað var. Ég spurði hvort það væri hér sem væri hægt að fara í passamyndatöku og hann brosti sínu breiðasta og dró fram eldgamla myndavél. Dró mig síðan út í horn og bað mig að sitja á stól þar. Ég gat ekki lagað hárið eða séð hvort ég liti allt í lagi út eftir gönguna í hitanum, því það var enginn spegill á svæðinu. Kallinn hafi ógurlega gaman af þessari myndatöku og sagði marga brandara sem ég skildi misvel. En bannaði mér að brosa, snúa höfðinu smá eða gera neitt sem benti til þess að ég væri ekki í fangamyndatöku.
Þegar ég spurði um verðið sagði hann að það kostaði 55 kr, bara fyrir mig (only for you my friend) en vanalega væri það 75. Ég bað ekki um skýringu á þessu kjaraverði sem væri aðeins fyrir mig, en varð dauðhrædd um að hann léti mig borga fyrir 2  myndatökur þegar hann heimtaði að taka aðra mynd, því ég hafði verið með sólgleraugun á höfðinu á fyrri myndinni. Ég sagði að þess þyrfti ekki, þetta væri bara í strætókort, en hann skipaði mér aftur á gamla stólin í skítuga þrönga horninu svo ég hlýddi því bara.
Hann spurði síðan á meðan við biðum hvaðan ég væri. Þegar ég sagði það, sagði hann: Og talar samt svona fullkomna dönsku. Ég hló nú bara því ég get varla talað fullkomna dönsku ef hann heyrir strax að ég sé útlendingur. Reyndar held ég að útlendingar skilji hvern annan betur í þessu landi, alla vega skildi ég allt sem sænsk afgreiðslustúlka í HM var að segja, þó danska konan fyrir framan mig skildi ekkert hvað hún væri að reyna að segja og samt var hún að tala dönsku.
En aftur að vini mínum, hann var alltaf að segja að ég væri að fá góðan díl hjá sér, 8 myndir fyrir 55 kr þegar 4 myndir ættu að kosta 75. Ég brosti bara því það var hann sem bauð dílinn, en ég held að hann hafi verið að vonast til þess að ég borgaði meira. Hann klippti þær síðan allar skakkt í sundur, og vafði þeim inn í rauðan nammi-bréfpoka og rétti mér. Ég þakkaði fyrir og fór.

Svo átti ég góða stund á Strikinu að finna afmælisgjöf handa Ástu systur, og rölta í góða veðrinu áður en ég fór að kaupa passann í strætóana. Þegar ég kom þangað sá ég mér til mikillar ánægju (eða þannig) að helmingurinn af myndunum er ónýtur því þær hafa ekki verið þornaðar nógu vel þegar hann vafði þeim í pappírinn og þær því rauðdoppóttar hér og þar. Ekki það að ég hafi ætlað að nota þær, held ég hafi aldrei á ævinni séð jafn ljótar passamyndir af sjálfri mér. Hárið var að sjálfsögðu úfið, ég glansa öll í framan af hita og svita, lýsingin er bara eitthvað ljót svo ég virðist vera með síða bauga, og já bara ljótar myndir. Og svo hefði ekki þurft allar þessar 8 myndir, því hárið á mér er svo dökkt að sólgleraugun féllu bara inn í það á myndunum.
En það er altlaf gaman að hitta nýtt fólk:)

En annars er mest lítið að frétta af mér hér í Danmörku. Er ekki komin með vinnu næsta vetur, en skólastjórinn sem ég vinn hjá núna sagði að ef e-ð losnaði fengi ég vinnu, og hann gefur mér góð meðmæli ef ég vil sækja um í öðrum skólum. Svo er ég þessa dagana bara mest þakklát fyrir að Ásta systir og stelpur sem voru með henni í bíl sluppu nánast ómeiddar eftir veltu á mánudaginn. Þó veltan sjálf sé eitthvað sem allir hefðu viljað að gerðist ekki, þá er eins og allt hafi farið á besta veg miðað við hvernig fór. Hvoru megin þær fóru út af, hvar þær lentu útaf, allar komnar í belti (sú seinasta bara nýkomin í það) og svona ýmislegt sem hægt er að vera þakklátur fyrir og tognun og mar í raun bara smámunir miðað við hvernig hefði getað farið.

Já og svo er önnur einkunn komin, fyrir Íslensku-samskipti, þar fékk ég líka 9 og var hæðst í áfangannum. Meðaltalið er því ennþá mjög gott fyrir þessa önn, tvær 9 komnar af 5 einkunum. Ekki það að ég sé að monta mig neitt hahhaha;) Ég væri alveg til í að fá svona hátt fyrir lokaritgerðina, en efast um að ég nái því.

En ég ætla að fara að gera eitthvað annað en að hanga í tölvunni.

Hasta la vista
Hilsen

Það er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt, það er strax komin laugardagur og ég hélt að þessi vika sem ég ætti ekki að gera neitt yrði svo lengi að líða...Ég er búin að gera alveg helling á þessum fáu dögum: t.d. strandferð með Kristínu Maríu í gær (sem er einmitt ástæða þess að ég er ekki svo mikið í sólinni í dag, enda brann ég vel á bringunni, öxlunum og nefinu), fór í lautarferð með Agnesi og Rutger, farið í góðar gönguferðir og línuskautaferðir, en aðallega verið að njóta þess að vera í sólinni.

Svo er ég að fara með fyrstu umsóknina mína í póst á eftir, KM var svo góð að lesa hana yfir hjá mér í gær til að laga málfræði og stafsetningarvillur. Enda lítið dönskusjálfsálit eftir núna, eftir að hafa farið í heimsókn í dönskuskólann.

Ég fékk leiðindakerlingu sem var með stæla bara. Nennti ekkert að tala við mig og skellti mér í skriflegt próf sem ég var ekkert undirbúin að fara í. Munnlega hliðin mín er betri í dönsku, eins og öllum öðrum tungumálum þegar velja þarf um að skrifa án orðabókar eða tala. En kella var ekkert mikið að nenna að tala við mig, braut mig alveg niður með því að svara mér alltaf á ensku, vera mjög óvirkur hlustandi og sitja og strika yfir allt prófið mitt með rauðu meðan ég átti að tala. Þannig að ég stóð mig ekki neitt frábærlega. Hún setti mig svo á byrjenda námskeið fyrir aðeins lengra komna, en ég var ekki mjög sátt. Þá sagði hún bara: Æji það er svo erfitt að finna rétt námskeið fyrir ykkur íslendingana, þú hækkar ábyggilega strax upp um námskeið... Af hverju þá ekki bara að setja mig strax á hærra námskeið og láta mig rembast þar?? ég hefði verið meira til í það. Tími hvorki tímanum mínum né peningum í það að sitja á námskeiði þar sem ég þarf að læra að segja hvað ég heiti!!
en kannski er ég að gera of mikið veður út af þessu. Kannski er þetta námskeið bara alveg fullkomið fyrir mig. Verð bara að sjá.

En svo er skólastjórinn í skólanum sem ég er að vinna í búinn að biðja um viðtal við mig á þriðjudaginn. Ég er voða spennt að vita hvað hann vilji ræða um, hvort það sé boð um áframhaldandi vinnu, tilkynning um að því miður hafi þau ekki meira fyrir mig að gera næsta vetur, eða hvort hann ætli bara að spyrja hvernig hafi gengið í prófunum á Íslandi. Það kemur allt í ljós.

Svo var Bobbý að segja mér í gær að hann kemur líklega 26. eða 27. maí (í seinasta lagi) til Köben, og verður í fríi fram yfir útskriftina mína. Þannig að hann getur hitt mömmu og pabba meðan þau eru hér, og getur farið með mér til Íslands í útskriftina...JEIJ!

En jæja ég ætla aðeins út að rölta.

Hilsen
Hulda

p.s. gleymdi að segja að fyrsta einkunn er komin, og það er 9. Mín er að sjálfsögðu mjög stolt af sjálfri sér! Vona að þetta sé vísir á hvernig hinar verða, en ekki bara góð byrjun:)