Á morgun er seinasta prófið, og ég verð að viðurkenna að stressið er að ná tökum á mér...ekki að það hafi eitthvað látið mig vera seinustu vikurnar, en ég er að verða mjög hrædd við þetta próf! Allt of mikið sem ég kann ekki ennþá! En það verður að hafa það, ég næ vonandi samt 5 sem gefur mér 6,5 í lokaeinkunn og þá er ég bara sátt. Allt fyrir ofan það er bara gaman:)

Svo flýg ég suður annað kvöld eftir prófið og þaðan til Kaupmannahafnar eldsnemma á þriðjudagsmorgun. Síðan er það bara að byrja að vinna aftur á miðvikudagsmorgun og viðtal í dönskuskólanum á fimmtudaginn. Þar verður athugað hversu góð ég er í dönsku svo ég lendi á viðeigandi dönskunámskeiði, svo ég þarf að byrja að æfa mig aftur í dönskunni um leið og ég er búin í prófinu á morgun. Svo ég sýni nú alla vega mínu réttu hlið, en ekki dönskuna sem ég tala þegar ég hef ekki talað dönsku lengi, er þreytt og með hugann við annað. Síðan verð ég nú bara að fara á fullt að sækja um vinnur bæði fyrir næsta vetur og fyrir sumarið. En þó það verði nóg að gera þegar ég kem út verður það nú bara gaman miðað við það sem ég er að gera núna:)

Bobbý fór í sína fyrstu ferð upp á Grænlandsjökul í gær og fannst það voða gaman. Hann fær samt ekki að koma heim fyrr en í fyrsta lagi í lok maí aftur. Mér finnst það hálf fúlt. En hann fær þá vonandi að vera heima meðan mamma og pabbi eru í heimsókn hjá okkur í Köben og verður heima fram yfir útskriftina mína og getur þ.a.l. komið með til Íslands.
En ég þori ekki að setja vonir mínar of hátt (er hægt að segja það?? Put my hopes to high) svo ég verði ekki fyrir vonbrigðum. Það verður gaman þegar hann verður kominn inn á ársplan og við vitum hvenær hann á frí og hvenær hann verður úti, þá verður þetta miklu léttara. Mér finnst svo erfitt að vita aldrei hvenær ég sjái hann næst...

En jæja best ég snúi mér aftur að heimspekinni kæru. Ég hef alla vega ekki efni á því eða tíma til að koma í upptökuprófið í lok mánaðarins svo það er eins gott að ég nái...

Heyrumst næst frá Kongens Köbenhavn
Hilsen

Það er greinilega gott að vera að útskrifast sem grunnskólakennari núna í vor.

Það er nóg af lausum stöðum (á höfuðborgarsvæðinu alla vega) og launin eru að hækka. Gæti ekki verið betra.

Kannski maður flytji bara heim og sæki um vinnu hér í stað þess að vera að brasast á þessari dönsku. En það er nú reyndar visst ævintýri út af fyrir sig.

En lokaritgerðin fór í prentun í dag. Á morgun er ég að fara í próf í áfanga sem heitir Íslenska-samskipti og þá er bara eftir eitt próf á mánudaginn eftir viku í heimspeki menntunnar. Þá er þetta bara búið og ekkert eftir nema að útskrifast í sætum kjól og vinna sem hálaunaður kennari það sem eftir er ævinnar.

En svona ef þið væruð búin að gleyma því þá á ég afmæli á morgun:)

Ég sé fyrir mér í hyllingum að liggja uppi í sófa eða rúmi og gera ekki neitt. Kannski horfa á sjónvarp, lesa góða bók (sem er ekki skólabók) eða jafnvel gera sudoku eða krossgátu.
6. maí....ég get ekki beðið!

En nú er allt búið, nema lokaritgerðin og 2 próf, svo þetta er farið að styttast. Nóg að gera samt, en alla vega meira búið en er eftir, og það er ótrúlega góð tilfinning. Eftir 3 vikur verð ég fulllærð og vonandi á leiðinni að útskrifast í júní. Jeij!!!!

Við systkinin og fylgifiskar erum búin að ljúga að mömmu og pabba í heilan mánuð til að fá þau til að taka 12. apríl frá. Í gær þegar kom að þessum degi var mamma viss um að Bobbý væri að koma til landsins og við ætluðum að setja upp hringa og var meira að segja búin að skella í einn kornflexmarens. Dagurinn snérist samt um þau tvö því þau eiga 30 ára brúðkaupsafmæli seinna í mánuðnum, og vorum við búin að plana stífa dagskrá yfir daginn sem átti að enda á stórri veislu þeim til heiðurs. Við byrjuðum á að  borða morgun mat úr bakaríinu við Brúna, og svo var farið í keilu þar sem við leyfðum pabba að vinna svo hann yrði glaður restina af deginum (eða ég vil segja söguna þannig). Svo var það ís í hádeginu, og mömmu sagt að fara í föt sem auðvelt væri að fara úr, en pabba sagt að fara í hlý föt. Pabbi fór svo í útsýnisflug með Sigga Stein, og mamma var send í förðun, og voru þau bæði mjög ánægð með sitt. Held alla vega að hvorugt hefði viljað skipta.
Eftir það voru þau drifin heim og í sparifötin og þeim sagt að við ætluðum fínt út að borða um kvöldið, en fyrst færum við niður á Hjálpræðisher í SingStar. Skýringin á því var að það væri miklu skemmtilegra að gera þetta með alvöru hljóðkerfi og á stórum skjá. Við vorum hins vegar búin að skreyta salinn rosa fallega og gera allt klárt, baka fullt af kökum og fá hálfa ættina til að baka með okkur. Svo stóðu allir tilbúnir með eplasæder í plaststaupum og ætluðu að skála þegar þau kæmu inn tilbúin til að fara í SingStar. Mömmu brá hins vegar svo mikið þegar hún opnaði hurðina og sá að það var fullt af fólki inni að hún skellti henni aftur. Hún fattaði samt á meðan hún var að skella að hún þekkti allt þetta fólk svo hún opnaði hurðina aftur, en þá voru allir hlæjandi í stað þess að skála voða fínt.
Veislan var síðan voða fín,með fullt af góðum veitingum, söngatriðum frá okkur og ræðum frá snilldar ræðumönnum, svo þetta lukkaðist allt rosa vel. En það er alla vega nóg til af kökum ennþá. Svo vildi svo vel til að pabbi gat fengið lánað skautasvellið um kvöldið svo hluti af veislugestunum mætti í krullu um kvöldið. Alveg frábær dagur sem sagt og mamma og pabbi í skýjunum.

En ég ætla að setja inn textana af lögunum sem voru sungin um þau fyrir þá sem hafa á því áhuga:

Lag. Grásleppu Gvendur.

Mamma hún var hálft í hvoru hippi
að heiman þó að sjaldan greyið slippi.
Eitt sinn fór hún ein á rall
í Árskógi var dansi ball.
Og hjá pabba allt þá fór að vonum
hann eitthvað var, að líta eftir konum.

Hann pabbi okkar mömmu þarna mætti
já, mikið skeður oft í fyrsta þætti.
Út á gólfið óðu þar
þá urðu miklar sviptingar.
En ekki fundu alltaf réttu sporin
eins og litlu, kálfarnir á vorin.

Hann pabbi fór í polkanum í splitti
prúðbúinn með barta oní mitti.
Og í  buxum útvíðum
af útsölu hjá Sigga Gumm.
Og  skálmarnar þær urðu eins og poki
hann aðeins minnt´á,  vindmyllu í roki.

Hún mamma gamla engdist upp og niður
og þá skullu saman hné og kviður.
Ekki mikið af sér dró
örara nú hjartað sló.
Hún í sælu alveg þarna undi
eins og væri stödd, á miðilsfundi.

Þau urðu pínu stöm í lokalagi
líkt og sokkar hvor af sínu tagi.
En síðan lögðu kinn við kinn
kossinn fyrsti datt svo inn.
Ó, það var svo óskaplega gaman
eftir þetta, hafa búið saman.

Já, upp úr þessu byrjuðu að búa
það blessaðist nú alveg, því má trúa.
Ekki mikið var um vörn
það voru fljót að koma börn.
Og það alveg ágætlega gengur
í upphafi þá fæddist,  lítill drengur.

Hann Siggi bróðir sáralítið segir
svo kom  Hulda, sem að aldrei þegir.
Á Valdísi út og inn
alltaf gengur munnurinn.
Hún Ásta þekkir ekki undirgefni
sú eina sem að talar,  upp úr svefni.

Pabbi og mamma  máttu mikið vinna
því mikið þurfti börnunum að sinna.
Og fljótlega þau fundu þar
hvað frekar voru systurnar.
Og sparnaðinn þau snemma máttu meta
því mikið þurftu, krakkarnir að éta.

Þau handlaginn í eðli sínu eru
og að smíðum fljótlega þau snéru.
En ég bara ekki skil
hvað ótal margt þau búa til.
Og um það eru sagðar margar sögur
hvað systkinin, þau eru líka fögur.

En mamma og pabbi  áttu oft í brasi
er unga fólkið vaxa tók úr grasi.
Keyra þurfti út um allt
oft var hríð og líka kalt.
Þá Siggi stundum sat og lét sig dreyma
en systurnar, þær voru sjaldan heima.

Nú gömlu hjónin eldast ofurlítið
já,  okkur finnst það vera pínu skrýtið.
Á útlitinu allvel sér
að æskan burtu farin er.
Af hrukkum eru heltekin í framan
hugsið ykkur, hvað þetta er gaman.
 

Og alla daga eru þau að spara
því aurarnir í krakkagreyin fara.
En ef þau taka eitthvert frí
þau  æða suðr´ á Kanarí.
Þar segjast borða svakastóra krabba
og sólin skín, á höfuðið á pabba.

Bráðum verða  þau  svo amma og afi
á því er ei nokkur minnsti vafi.
Það gæti orðið gaman hér
er gömlu hjónin sleppa sér.
Þá amma gamla allt mun á sig leggja
og afi  gamli, byrjar þá að hneggja.
 

Já, það er ljúft að láta sig nú dreyma
hvað lífið það var gott, hjá ykkur heima.
Í guðs ótta og góðum sið
gekk nú jafnan uppeldið.
En vissulega var þá önnur öldin
við oftast lásum,  bænirnar á kvöldin.

Hamingjan hún hossa ykkur megi
hér á þessum yndislega degi.
Þó að margt sé ykkur að
við ætlum ekki að ræða það.
Að endingu við ætlum bara að þakka
hvað eignuðust þið,  dásamlega krakka.

Þetta samdi að sjálfsögðu Pálmi frændi, enda orðin hefð fyrir því að hafa samband við hann þegar mikið liggur við:)

Svo er hitt lagið við mama mía með ABBA, því mamma var mikill aðdáandi sem unglingur.

Næstum því eru liðin þrjátíu ár
Síðan þau voru með jafnsítt hár
Pabbi með skegg
Mamma mjó sem skaft
Borðuðu egg
Og drukku saft
Á Eyrinni
Eða pylsu úr Leirunni

Þau voru hipp og kúl og ótrúlega sæl
Í útvíðum og blómakjól með hippa stæl

Oúoó
Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið
Svana og Jón eru hörkuhjón
Jahá vel af sér vikið

Amma vildi ei trúa
Er þau fóru'að búa
Að pabbi myndi giftast mömmu

Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið

Næstum því eru liðin þrjátíu ár...

 
Oúoh
Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið
Svana og Jón eru hörkuhjón
Jahá vel af sér vikið

Þau hafa elst vel en mikið
Gráu hárin og spikið
Eiga eftir að koma seinna

Svana og Jón (x2)

Góð eru hvort við annað
Og það hafa sannað
Að ástin lifir ævinlega

Svana og Jón
Eru hörkuhjón
Þrjátíu ár, eru voða mikið

Bobbý var að setja inn nokkrar myndir frá Köben:

 

Njótið vel

 

 

Bobbý fór til Grænlands í morgun þrátt fyrir bænir mínar og óskir um það að fluginu yrði aflýst svo hann yrði heima fram á mánudag. Maður fær víst ekki allt sem maður vill.
Ég á kannski bara aldrei eftir að venjast því að hann fari í burtu í langan tíma, ég ætlaði að vera ógurlega sterk og hugsa bara um það að ég færi bráðum til Íslands, og að Simon vinur okkar væri að koma í heimsókn um helgina og að ég væri hvort eð er duglegri að læra þegar Bobbý væri ekki heima...en allt kom fyrir ekki! Ég fór að hágráta þegar Bobbý labbaði út um dyrnar. Meiri grenjuskjóðan!

En við náðum að gera margt skemmtilegt meðan Bobbý var hérna, þó okkur hafi nú alveg fundist tíminn mega vera lengri. En við náðum alla vega að gera þetta:

• Keyptum okkur húsgögn út á vísa sem var engin heimild á
  
• fórum í afmæli til Kristínar Maríu
• Héldum matarboð fyrir KM, Pétur, Guðrúnu Fönn, Trausta og Tomma litla fyrir að hafa flutt dótið okkar frá Íslandi
• Vorum með innflutningspartý
• fórum í sund, sem var ömurlegt: Ísköld laug, engir heitapottar og sér gufubað fyrir hvort kyn, svo við stoppuðum mjög stutt.
  
• Fórum til Salome og Reynis (vinafólk Kristínar og Péturs) í Guitar hero og töpuðum alltaf. Nema þegar við kepptum hvort á móti öðru, þá vann ég:)
• Fórum í páskamessu hjá Íslenska söfnuðnum
  
• spiluðum Oxford Monopoly þar sem ég malaði Bobbý
• Borðuðum risa páskaegg sem við fengum í innflutningsgjöf frá Guggu og Arnóri (og það kláraðist ekki fyrr en í gær)
• Borðuðum með Agnesi og Rutger
• Kúrðum helling uppi í sófa og horfðum á Friends, eða fluttum sjónvarpið inn í herbergi til að geta horft úr fína rafmagnsrúminu okkar.

Við gerðum ábyggilega eitthvað fleira sem var ekki eins skemmtilegt. Eins og að hanga fyrir framan tölvurnar hvort í sínu lagi, ég að reyna að læra og Bobbý að reyna að vinna í bókhaldi...
En næst þegar við hittumst hérna heima verð ég búin með skólann og Bobbý ekki búinn að vera í neinni ljósavinnu og því ekkert flókið bókhald að sjá um, svo þá getum við gert ennþá meira skemmtilegt.

Allir eru því velkomnir í heimsókn eftir 6. maí, bara panta tíma:)

Blaðburðardrengur myrtur í Kaupmannahöfn

Sextán ára gamall blaðburðardrengur, sem ráðist var á með kylfu að vopni á Amager í Kaupmannahöfn á miðvikudag, lést af sárum sínum á sjúkrahúsi í gærkvöldi. Þrír piltar á aldrinum 15 til 18 ára, hafa verið handteknir grunaðir um árásina.

Drengurinn fékk það alvarlega höfuðáverka að ljóst var að hann myndi aldrei komast til meðvitundar þótt læknum tækist að bjarga lífi hans. Piltarnir þrír, sem grunaðir eru um árásina, voru úrskurðaðir í 27 daga gæsluvarðhald í gær. Tveir þeir yngri, 15 og 17 ára bræður, voru vistaðir á unglingaheimili.

Ráðist var á blaðburðardrenginn í Polensgade. Sjónarvottar segja, að bíll hafi verið stöðvaður við hliðina á drengnum. Út úr honum stigu tveir menn og spurðu drenginn: Á hvað ertu að glápa? Síðan slógu þeir hann í höfuðið með kylfu og reiðhjólalás.

Lögreglan hóf þegar leit að bílnum og ungu mennirnir þrír voru handteknir skömmu síðar í nágrenninu. Þeir hafa allir oft komið við sögu hjá lögreglunni.

Hér getið þið séð að þetta er ekki nema 400m frá húsinu okkar, við Metróstöðina okkar. Þið skuluð hugsa ykkar tvisvar um áður en þið komið í heimsókn!

Ég er í stökustu vandræðum með Bobbý! Hann er orðinn svo heitfengur eftir dvölina á Grænlandi, að hann gengur um á stuttermabol og lækkar hitann í húsinu niður fyrir 15 gráður, á meðan ég geng um í útifötum og er hríðskjálfandi!
Þetta var ennþá verra í dag, þegar fór að snjóa hér í Köben. Ég þurfti á bókasafn og á meðan að ég gekk um og leitaði að því snjóaði í andlitið á mér úr öllum áttum. Þetta er ein furðulegasta snjókoma sem ég hef upplifað. Svo kom ég ísköld og blaut heim, í ískalt húsið, þar sem Bobbý stóð á stuttermabolnum, kósveittur við að negla saman eldhússtóla og hillur.
En snjókoman var mjög falleg að sjá út um gluggann, hún þyrlaðist í allar áttir, og það var ekki nokkur leið að vita að hún kæmi að ofan, fyrir þá sem hafa aldrei séð snjókomu áður. En hún endaði alla vega á jörðinni því núna er allt hvítt úti og voðalega vetrarlegt! Það hefur ekki verið svona vetrarlegt í Kaupmannahöfn síðan við fluttum hingað.

En ég er að hugsa um að fara að sofa, ég er búin að gefast upp á að bíða eftir iðnaðarmanninum sem átti að koma hingað kl 8 í kvöld, ætli hann komi ekki bara í fyrramálið...og ekki nenni ég að læra meira í dag. Ég er reyndar að skrifa mjög skemmtilega ritgerð um íslendinga í Kaupmannahöfn og tengi það við fjölmenningu og tvítyngi og svona, voða gaman! Ætla að klára það á morgun og snúa mér að heimspeki menntunar.

Heyrumst
Kuldakveðjur
Hulda

p.s. hafið þið tekið eftir því að ósk mín um að krónan falli svo við getum borgað yfirdráttinn fyrr er að rætast. Ég óskaði þess að ein dönsk króna yrði jafnvirði 20 íslenskra. Það er ekki langt í það, 15.8 í augnablikinu, og virðist hækka um krónu á dag!

Bobbý kom LOKSINS heim á mánudaginn, sem hefur sjálfsagt ekki farið fram hjá neinum, því ég hef verið að bíða eftir því svo ÓTRÚLEGA lengi. Síðan þá hef ég nánast ekkert verið í tölvunni, ekkert hitt annað fólk, næstum því ekkert lært, ekki borðað mjög hollan mat og nánast ekki gert neitt nema vera að knúsa og kyssa. Það sést best á vörunum á mér því í morgun vaknaði ég hvorki með meira né minna en 3 frunsur....Aldeilis gott verkfall sem varirnar hafa skellt sér í þennan tíma sem Bobbý verður heima! Og fúlt líka að vera svona ljót akkúrat núna, því við erum að fara í afmæli á morgun til Kristínar Maríu og erum að halda innflutningspartý (frekar síðbúið) á miðvikudaginn.

En við erum búin að brasa mikið síðan Bobbý kom, og velta fyrir okkur framtíðinni og framhaldinu, það sem við erum spenntust fyrir þessa dagana er að byggja okkur skilrúm, sem á að vera svo ótrúlega flott að allir eiga eftir að öfunda okkur af því, og gæti svo farið að við færum út í bissness...
En það er bara æðislegt að hafa Bobbý heima, ég var búin að sakna þess að hlæja svona mikið, af húmor sem enginn nema við tvö skiljum, allt of langt síðan ég hef fengið krampa í magann af hlátri, en það er alveg búið að gerast nokkrum sinnum síðan hann kom heim.

En annars er allt gott að frétta af öllu öðru, góðum einkunnum er búið að rigna yfir mig frá kennurunum heima á Akureyri, og ég elska að vera kennari í hlutastarfi og hafa komist í páskafrí í gær. Lífið er sem sagt bara ljúft! Þó gerir verkefnastressið vart við sig af og til og þá fer allt í taugarnar á mér og ég urra og hnussa út í loftið allan daginn. En það er nú leyfilegt svona á seinustu önn þegar bara 1 og 1/2 mánuður eru eftir af skólanum. Ég get ekki beðið:)

En jæja, ég er farin að steikja lummur...
Hilsen