Ég átti ótrúlega góðan dag ein með sjálfri mér þrátt fyrir allt sem á hefur gengið.

Ég ákvað að labba niður í miðbæ (það er samt eiginlega ekkert niður neitt), því ég ætlaði að kaupa 30 daga passa í lestarnar og strætóana. Ég fann hvergi passamynd hér heima sem ég var annars viss um að eiga, svo ég lagði af stað í þeirri von að finna passamyndasjálfsala. Þeir eru víst ekki á hverju strái hér, og ekki í verslunarmiðstöðum eins og algengt er heima á Íslandi. Ég var því mjög glöð þegar ég gekk fram hjá skilti í Christjánshöfn sem sagði Passamyndir á 2 mínútum. Ég skellti mér inn, og mér til mikillar undrunar var þetta sjoppa sem seldi allt. Indverjasjoppa, eins og flestir íslendingar kalla það, en ég komst að því að eigandinn var ekki frá Indlandi heldur einhverju öðru landi sem ég man ekki hvað var. Ég spurði hvort það væri hér sem væri hægt að fara í passamyndatöku og hann brosti sínu breiðasta og dró fram eldgamla myndavél. Dró mig síðan út í horn og bað mig að sitja á stól þar. Ég gat ekki lagað hárið eða séð hvort ég liti allt í lagi út eftir gönguna í hitanum, því það var enginn spegill á svæðinu. Kallinn hafi ógurlega gaman af þessari myndatöku og sagði marga brandara sem ég skildi misvel. En bannaði mér að brosa, snúa höfðinu smá eða gera neitt sem benti til þess að ég væri ekki í fangamyndatöku.
Þegar ég spurði um verðið sagði hann að það kostaði 55 kr, bara fyrir mig (only for you my friend) en vanalega væri það 75. Ég bað ekki um skýringu á þessu kjaraverði sem væri aðeins fyrir mig, en varð dauðhrædd um að hann léti mig borga fyrir 2  myndatökur þegar hann heimtaði að taka aðra mynd, því ég hafði verið með sólgleraugun á höfðinu á fyrri myndinni. Ég sagði að þess þyrfti ekki, þetta væri bara í strætókort, en hann skipaði mér aftur á gamla stólin í skítuga þrönga horninu svo ég hlýddi því bara.
Hann spurði síðan á meðan við biðum hvaðan ég væri. Þegar ég sagði það, sagði hann: Og talar samt svona fullkomna dönsku. Ég hló nú bara því ég get varla talað fullkomna dönsku ef hann heyrir strax að ég sé útlendingur. Reyndar held ég að útlendingar skilji hvern annan betur í þessu landi, alla vega skildi ég allt sem sænsk afgreiðslustúlka í HM var að segja, þó danska konan fyrir framan mig skildi ekkert hvað hún væri að reyna að segja og samt var hún að tala dönsku.
En aftur að vini mínum, hann var alltaf að segja að ég væri að fá góðan díl hjá sér, 8 myndir fyrir 55 kr þegar 4 myndir ættu að kosta 75. Ég brosti bara því það var hann sem bauð dílinn, en ég held að hann hafi verið að vonast til þess að ég borgaði meira. Hann klippti þær síðan allar skakkt í sundur, og vafði þeim inn í rauðan nammi-bréfpoka og rétti mér. Ég þakkaði fyrir og fór.

Svo átti ég góða stund á Strikinu að finna afmælisgjöf handa Ástu systur, og rölta í góða veðrinu áður en ég fór að kaupa passann í strætóana. Þegar ég kom þangað sá ég mér til mikillar ánægju (eða þannig) að helmingurinn af myndunum er ónýtur því þær hafa ekki verið þornaðar nógu vel þegar hann vafði þeim í pappírinn og þær því rauðdoppóttar hér og þar. Ekki það að ég hafi ætlað að nota þær, held ég hafi aldrei á ævinni séð jafn ljótar passamyndir af sjálfri mér. Hárið var að sjálfsögðu úfið, ég glansa öll í framan af hita og svita, lýsingin er bara eitthvað ljót svo ég virðist vera með síða bauga, og já bara ljótar myndir. Og svo hefði ekki þurft allar þessar 8 myndir, því hárið á mér er svo dökkt að sólgleraugun féllu bara inn í það á myndunum.
En það er altlaf gaman að hitta nýtt fólk:)

En annars er mest lítið að frétta af mér hér í Danmörku. Er ekki komin með vinnu næsta vetur, en skólastjórinn sem ég vinn hjá núna sagði að ef e-ð losnaði fengi ég vinnu, og hann gefur mér góð meðmæli ef ég vil sækja um í öðrum skólum. Svo er ég þessa dagana bara mest þakklát fyrir að Ásta systir og stelpur sem voru með henni í bíl sluppu nánast ómeiddar eftir veltu á mánudaginn. Þó veltan sjálf sé eitthvað sem allir hefðu viljað að gerðist ekki, þá er eins og allt hafi farið á besta veg miðað við hvernig fór. Hvoru megin þær fóru út af, hvar þær lentu útaf, allar komnar í belti (sú seinasta bara nýkomin í það) og svona ýmislegt sem hægt er að vera þakklátur fyrir og tognun og mar í raun bara smámunir miðað við hvernig hefði getað farið.

Já og svo er önnur einkunn komin, fyrir Íslensku-samskipti, þar fékk ég líka 9 og var hæðst í áfangannum. Meðaltalið er því ennþá mjög gott fyrir þessa önn, tvær 9 komnar af 5 einkunum. Ekki það að ég sé að monta mig neitt hahhaha;) Ég væri alveg til í að fá svona hátt fyrir lokaritgerðina, en efast um að ég nái því.

En ég ætla að fara að gera eitthvað annað en að hanga í tölvunni.

Hasta la vista
Hilsen